Shakir (19) deed alles wat van hem werd gevraagd. Nu verdient hij perspectief.
Leeuwaarden: Een diploma behalen is normaal gesproken een moment waarop de vlag uitgaat. Een moment van trots, opluchting en plannen maken voor de toekomst.
Voor Shakir is dat anders.
Shakir is 19 jaar, Yezidi en vluchtte uit Irak samen met zijn oudere broer en zus. Sinds december 2023 verblijven zij in Nederland. Terwijl hun leven wordt beheerst door onzekerheid over hun toekomst, deed Shakir precies wat we in Nederland zo vaak van jonge nieuwkomers vragen: de taal leren, naar school gaan, doorzetten en bouwen aan een zelfstandig bestaan.
En dat deed hij uitzonderlijk goed.
Onlangs behaalde hij zijn mbo-diploma. Voor Nederlands stond hij gemiddeld een 9. Zijn docent zei tegen hem: “Jij bent echt uitzonderlijk goed.”
Een prachtige prestatie. Zeker voor iemand die nog maar relatief kort in Nederland woont.
Maar achter dat diploma gaat een veel ingewikkelder verhaal schuil.
Shakir kon naar school omdat hij bij aankomst minderjarig was. Voor zijn oudere broer en zus was dat veel moeilijker. Terwijl leeftijdsgenoten studeren, werken, een woning zoeken en hun eerste echte stappen zetten richting zelfstandigheid, leven zij met een fundamentele vraag: mogen wij hier straks überhaupt blijven?
Juist die onzekerheid maakt het dagelijks leven zwaar.
En toch blijven zij proberen vooruit te kijken.
Daarbij staan zij gelukkig niet helemaal alleen. Shakir, zijn broer en zijn zus worden begeleid door vrijwilligers van Stichting NL Helpt Yezidi’s, binnen het project Samen op Pad. Vrijwilligers helpen niet alleen met praktische zaken, maar bieden ook iets wat minstens zo belangrijk is: persoonlijk contact, vertrouwen en iemand bij wie je terechtkunt wanneer Nederlandse systemen ingewikkeld of overweldigend worden.
Een vrijwilliger kan een procedure niet versnellen. Een maatje kan de onzekerheid over een verblijfsvergunning niet wegnemen. Maar een maatje kan er wél voor zorgen dat iemand die in onzekerheid leeft zich niet ook nog alleen hoeft te voelen. Het verhaal van Shakir laat zien hoeveel verschil persoonlijke begeleiding kan maken. Achter begrippen als asielzoeker, opvang en procedure zitten jonge mensen met talent, dromen en ambities.
Shakir wil verder studeren. Hij spreekt inmiddels uitstekend Nederlands. Hij heeft zijn diploma gehaald en wil deelnemen aan de samenleving waarin hij terecht is gekomen.
Zijn verhaal roept daarom ook een bredere vraag op: wat gebeurt er wanneer iemand alles doet wat we van hem vragen, maar zelf jarenlang geen duidelijkheid krijgt over zijn toekomst?
Nederland heeft jonge mensen nodig die willen leren, werken en bijdragen. Dan moeten we niet alleen naar procedures kijken, maar ook naar het menselijke potentieel dat ondertussen achter die procedures wacht. Voor Shakir mag de vlag na zijn diploma al uit.
Maar pas wanneer hij en zijn familie werkelijk perspectief hebben, kan die vlag ook zonder onzekerheid blijven wapperen.
Ook jij kunt verschil maken. Meld je aan als maatje en word vrijwilliger bij NL Helpt Yezidi’s – Samen op Pad:
Een paar uur per maand kan voor iemand die opnieuw probeert een leven op te bouwen van enorme betekenis zijn.
Comments